Klawiatura ENDORFY Thock V2 Wireless [TEST] ⭐️ Polski król opłacalności?

Przejście z marki SPC Gear na ENDORFY było dla polskiego producenta czymś więcej niż tylko zmianą logo. To obietnica wejścia na wyższy, międzynarodowy poziom. Recenzowana dziś klawiatura ENDORFY Thock V2 Wireless (w wariancie 75%) to flagowy przykład tej ewolucji. Producent wziął to, co gracze kochali w poprzednich modelach – solidną konstrukcję i przystępną cenę – i doprawił to funkcjami, które do niedawna były zarezerwowane dla sprzętu z segmentu premium.

Czy dopisek „V2” (często stosowany przez entuzjastów dla odróżnienia nowej rewizji switchy i dampeningu) oraz wolność od kabli wystarczą, by zdetronizować chińską i amerykańską konkurencję? Sprawdziliśmy to, katując ten sprzęt w grach FPS, pisząc tysiące znaków kodu i zabierając go w podróż. Oto nasz werdykt.

Szybki Werdykt

Specyfikacja Techniczna ENDORFY Thock 75% Wireless

Jakość wykonania i design Endorfy Thock V2

Wyciągając ENDORFY Thock V2 Wireless z pudełka, od razu czuć, że nie jest to tania wydmuszka. Klawiatura waży swoje (ponad 700g w wersji 75%), co w połączeniu z gumowymi stopkami sprawia, że leży na biurku jak przyklejona. Top plate wykonany z aluminium nadaje całości sztywności – nic tu nie trzeszczy ani się nie ugina, nawet pod mocnym naciskiem. Design jest minimalistyczny, utrzymany w czerni (lub bieli w wersji Onyx White), z subtelnym brandingiem, co na pewno spodoba się osobom, które chcą używać tego sprzętu również w biurze.

Ergonomia i detale

Największą gwiazdą konstrukcji w modelu 75% jest bez wątpienia metalowa rolka głośności umieszczona w prawym górnym rogu. Działa z wyczuwalnym skokiem i pozwala na szybkie sterowanie multimediami – mała rzecz, a cieszy ogromnie. Na spodzie znajdziemy sprytne kanały do prowadzenia kabla (jeśli zdecydujemy się na tryb przewodowy) oraz dwustopniowe nóżki regulujące kąt nachylenia. Nakładki PBT Double Shot są chropowate i odporne na ścieranie – po miesiącu testów „WSAD” wygląda jak nowy.

Przełączniki i Hot-Swap w modelu Thock V2 Wireless

Sercem testowanego modelu są przełączniki Kailh Box Red V2. Wersja „Box” oznacza zabudowany trzon, co redukuje chybotanie się klawiszy (wobble) i zwiększa odporność na kurz. Działają liniowo i niezwykle gładko, co jest zasługą fabrycznego smarowania (lube). Co ważne, producent zaimplementował technologię Hot-Swap. Oznacza to, że jeśli znudzą nam się Czerwone switche, możemy w 5 minut wymienić je na jakiekolwiek inne (np. Gateron czy Cherry MX) bez użycia lutownicy. To ogromny atut wydłużający żywotność sprzętu.

Tryb bezprzewodowy i bateria

Klawiatura oferuje tzw. „Tri-mode connectivity”. W moich testach łączność 2.4 GHz (przez dongle USB) działała bez najmniejszych opóźnień – w grach typu CS2 czy Valorant nie odczułem różnicy względem kabla. Bluetooth pozwala sparować do 3 urządzeń jednocześnie (np. laptop, tablet, telefon) i przełączać się między nimi skrótem klawiszowym. Bateria przy włączonym RGB na 50% jasności wytrzymuje około 40-50 godzin, co jest wynikiem solidnym, choć nie rekordowym. Bez światełek spokojnie dobijemy do tygodnia pracy.

Oprogramowanie i codzienne użytkowanie

Dedykowany soft ENDORFY jest lekki i przejrzysty, choć wizualnie nieco odstaje od liderów rynku jak Razer Synapse. Pozwala jednak na to, co najważniejsze: zmianę mapowania klawiszy, tworzenie makr i zaawansowaną edycję podświetlenia RGB. A to ostatnie w modelu Thock V2 Wireless wygląda obłędnie – diody są jasne, a kolory nasycone.

W codziennym użytkowaniu „Thock” faktycznie… robi „thock”. Producent zastosował piankę wygłuszającą wewnątrz obudowy, co w połączeniu z grubymi keycapami PBT daje przyjemny, głęboki dźwięk uderzenia, daleki od taniego, plastikowego echa. Stabilizatory pod długimi klawiszami (spacja, shift) są fabrycznie nasmarowane i działają zaskakująco dobrze jak na tę półkę cenową.

Podsumowanie