Aparat Fujifilm Instax Wide Evo [TEST] ⭐️ Hybrydowy król szerokiego formatu

Świat fotografii natychmiastowej długo czekał na ten moment. Po ogromnym sukcesie modelu Mini Evo, fani formatu Wide – czyli tego „prawdziwego”, dużego polarioda – czuli się nieco pominięci. Fujifilm Instax Wide Evo w końcu wypełnia tę lukę, łącząc cyfrową swobodę z analogową duszą w największym dostępnym formacie wkładów.

Przez ostatnie tygodnie miałem okazję sprawdzić, czy ten sporych rozmiarów gadżet to tylko powiększona wersja mniejszego brata, czy może zupełnie nowa jakość w ofercie japońskiego producenta. To urządzenie, które obiecuje rozwiązać największy ból posiadaczy aparatów natychmiastowych: strach przed zmarnowaniem drogiego wkładu na nieudane zdjęcie. Czy jednak cyfrowe serce nie zabija analogowej magii? Zapraszam do recenzji.

Design i jakość wykonania Instax Wide Evo

Fujifilm po raz kolejny udowadnia, że doskonale rozumie nostalgię. Instax Wide Evo wygląda jak sprzęt wyciągnięty z szafy fotografa z lat 80., ale w nowoczesnym wydaniu. Obudowa utrzymana w kolorystyce czerni i grafitu (Gunmetal) prezentuje się znacznie poważniej niż plastikowe, „zabawkowe” korpusy serii Wide 300 czy 400. Choć to nadal tworzywo sztuczne, jego faktura imitująca skórę oraz metalizowane wykończenia sprawiają wrażenie produktu premium.

Najciekawszym elementem konstrukcyjnym jest bez wątpienia dźwignia naciągu filmu (Print Lever). W aparacie cyfrowym nie pełni ona oczywiście funkcji mechanicznej, ale służy do wywoływania drukowania wybranego zdjęcia na ekranie. Ten fizyczny gest – pociągnięcie wajchy z charakterystycznym dźwiękiem – daje niesamowitą satysfakcję i buduje pomost między cyfrą a analogiem. Aparat jest duży, co wymusza format szerokich wkładów, ale dzięki pionowej orientacji (inaczej niż w typowych modelach Wide) trzyma się go zaskakująco wygodnie, przypominając nieco klasyczne kamery średnioformatowe.

Funkcje i wydajność modelu Wide Evo

Sercem urządzenia jest koncepcja „Select & Print”. Aparat Fujifilm Instax Wide Evo pozwala nam fotografować do woli, zapisując zdjęcia w pamięci wewnętrznej lub na karcie microSD, a następnie wybrać tylko te ujęcia, które naprawdę zasługują na przeniesienie na papier. To oszczędność pieniędzy, która w dłuższej perspektywie może zrekompensować wysoką cenę urządzenia.

Głównym atutem kreatywnym jest system 100 efektów (10 efektów obiektywu x 10 filtrów kliszy), sterowany za pomocą fizycznych pokręteł. Pierścień na obiektywie zmienia efekty optyczne (np. winieta, rybie oko), a pokrętło na górze obudowy zmienia filtry kolorystyczne. Działa to płynnie i zachęca do eksperymentowania. Co ważne, model ten wyposażono w obiektyw o bardzo szerokim kącie widzenia (odpowiednik 16 mm), co jest nowością w systemie Instax i świetnie sprawdza się w zdjęciach krajobrazowych czy grupowych selfie.

Warto wspomnieć o aplikacji mobilnej. Instax Wide Evo działa również jako przenośna drukarka do smartfona. Możemy wysłać dowolne zdjęcie z telefonu, edytować je w aplikacji i wydrukować w formacie Wide. To funkcjonalność, która czyni z tego modelu kombajn multimedialny.

Oprogramowanie i codzienne użytkowanie

Interfejs jest prosty, momentami wręcz ascetyczny, co w tym przypadku jest zaletą. Nie gubimy się w menu, bo większość kluczowych funkcji wyciągnięto na zewnątrz w postaci przycisków i pokręteł. Ekran LCD o przekątnej 3.5 cala jest wystarczający do kadrowania, choć jego rozdzielczość i kąty widzenia odstają od współczesnych smartfonów. W pełnym słońcu widoczność bywa ograniczona.

Jakość samych zdjęć cyfrowych (przed wydrukiem) jest… akceptowalna. Matryca 1/5 cala to poziom budżetowych smartfonów sprzed kilku lat. Jednak nie o piksele tu chodzi. Algorytmy Fujifilm świetnie tłumaczą ten cyfrowy obraz na język druku natychmiastowego. Odbitki wychodzą kontrastowe, nasycone i mają ten specyficzny, analogowy sznyt, którego szukamy. Warto jednak pamiętać o lekkim opóźnieniu migawki (shutter lag), które jest zauważalne przy bardzo dynamicznych scenach.

Porównanie z Konkurencją

FAQ – Pytania i Odpowiedzi